W modelu kolorów CMYK wykorzystuje się fakt, że atramenty przeniesione na papier pochłaniają światło. Kiedy na półprzezroczysty atrament pada światło, część promieni o widzialnych długościach fal jest pochłaniana, natomiast pozostałe są odbijane z powrotem do odbiorcy.
Zgodnie z teorią kolorów zmieszanie barwników niebieskozielonego (C - cyan), purpurowego (M - magenta), oraz żółtego (Y - yellow) powinno w rezultacie dać kolor czarny. Ponieważ jednak atramenty stosowane w drukowaniu to związki chemiczne, ich zmieszanie daje kolor burobrązowy i dlatego trzeba dodać jeszcze barwnik czarny (K), który umożliwi uzyskanie czystej czerni.
(Warto zauważyć, że na oznaczenie koloru czarnego stosowana jest litera K, a nie B, ponieważ ta ostatnia oznacza już barwę niebieską w innym modelu kolorów.) Jako że w celu odwzorowania barw mieszane są tu atramenty o czterech kolorach, proces ten nazywany jest drukiem czterokolorowym. Warto również pamiętać, że kolory o charakterze subtraktywnym (CMY) i o charakterze addytywnym (RGB) definiuje się jako kolory dopełniające. Ponadto z każdej pary kolorów o charakterze subtraktywnym powstaje kolor o charakterze addytywnym i na odwrót.
Subtraktywne mieszanie kolorów: Mieszanie barw atramentu ma charakter subtraktywny a kolory pochodne tracą na czystości, a więc zbliżają się do czerni. Mechanizm ten jest przeciwieństwem procesów zachodzących przy mieszaniu światła.
Wersja do wydruku
