W tworzeniu modelu HSB (hue - barwa, saturation - nasycenie, brightness - jasność) wykorzystano sposób postrzegania kolorów przez człowieka. Odzwierciedla on trzy podstawowe cechy koloru:
Barwa (B) oznacza kolor odbity od obiektu lub przez niego przepuszczany. Podaje się ją jako ustaloną pozycję na standardowym kole kolorów i oznacza jako wartość z przedziału od 0 ° do 360 °. Barwę określa się jako nazwę koloru, stąd też mówi się przykładowo o barwie czerwonej, pomarańczowej czy zielonej. W razie potrzeby barwę można opisać przy użyciu standardowego modelu kolorów RGB lub CMYK.
Nasycenie (A), zwane też czasem chrominancją, oznacza siłę lub inaczej czystość koloru. Odpowiada ono stosunkowi szarości do barwy, który wyraża się jako wartość procentową z przedziału od 0% (szarość) do 100% (pełne nasycenie). Na standardowym kole kolorów nasycenie rośnie wraz z oddalaniem się od środka w kierunku obwodu koła.
Jasność, której odpowiada oś „C„?, traktuje się jako względną jasność lub przyciemnienie koloru i zwykle wyraża się jako wartość procentową z przedziału od 0% (czerń) do 100% (biel).
Model kolorów RGB Większy zakres widzialnego spektrum kolorów można odwzorować przez zmieszanie w odpowiednich proporcjach i natężeniu światła o barwie czerwonej, zielonej i niebieskiej (model RGB).
W wyniku zmieszania tych kolorów powstają barwy niebieskozielona, purpurowa, żółta i biała. Ponieważ zmieszanie wszystkich kolorów z modelu RGB daje w rezultacie biel, często mówi się, że mają one charakter addytywny. Powstanie bieli w wyniku zmieszania tych kolorów oznacza, że wszystkie promienie o widzialnych długościach fali wracają do obserwatora.
Główne obszary zastosowań kolorów o charakterze addytywnym obejmują oświetlenie, elementy optyczne, urządzenia wideo i monitory. Na przykład w monitorze, na którym czytasz ten artykuł, kolor powstaje właśnie przez mieszanie światła czerwonego, zielonego i niebieskiego.
Addytywne mieszanie kolorów: Mieszanie różnych barw światła ma charakter addytywny a kolory pochodne zyskują na czystości, a więc oddalają się od czerni. Mechanizm ten jest przeciwieństwem procesów zachodzących przy mieszaniu barw stosowanych przez plastyków, co często prowadzi do nieporozumień związanych z mieszaniem kolorów.
Wersja do wydruku
