 | 
|
|
|
|
Profesjonalni graficy i osoby zajmujące się drukiem różnie definiują kolory czyli „barwy”, które stosują w swojej pracy. Tradycyjne kolory podstawowe stosowane przez malarzy to czerwony, żółty i niebieski. Tymczasem w druku stosowane są kolory purpurowy, żółty i niebieskozielony. Urządzenia do druku w kolorze nie są w stanie odwzorować pełnej gamy kolorów widzialnych dla ludzkiego oka. Każde urządzenie charakteryzuje się własnym zakresem kolorów, który powoduje, że jest ono w stanie poprawnie obsłużyć określoną gamę barw zwaną przestrzenią.
Dwa najczęściej stosowane systemy odwzorowania kolorów to modele RGB (red - czerwony, green - zielony, blue - niebieski) oraz CMYK (cyan - niebieskozielony, magenta - purpurowy, yellow - żółty, black - czarny). Przestrzenie kolorów w modelach RGB i CMYK znacznie się od siebie różnią: w modelu RGB przestrzeń jest znacznie bardziej pojemna (umożliwia odwzorowanie większej liczby kolorów) niż w modelu CMYK. Mimo to przestrzeń RGB nie obejmuje niektórych kolorów obecnych w modelu CMYK. Ponadto różne urządzenia w tym samym trybie kolorów mogą dawać do dyspozycji nieco odmienne przestrzenie kolorystyczne. Na przykład różne skanery i monitory obsługują nieco odmienne przestrzenie kolorów RGB, a różne drukarki dają do dyspozycji nieco odmienne przestrzenie kolorów CMYK.
Różnice między przestrzeniami kolorów sprawiają, że wygląd dokumentów przenoszonych z jednego urządzenia na drugie może ulec zmianie. Różnice w kolorach mogą być spowodowane różnymi źródłami obrazu (skanery i oprogramowanie tworzą obraz przy wykorzystaniu innych przestrzeni kolorów), różnicami w definiowaniu kolorów przez aplikacje komputerowe oraz różnymi nośnikami (na papierze gazetowym uzyskuje się mniejszą przestrzeń kolorów niż na papierze do czasopism). Pewną rolę odgrywają również czynniki natury technicznej, na przykład różnice w sposobach produkcji monitorów czy wiek monitora.
|
|
|
|
|
Wersja do wydruku
